fırsat buldukça ve şimdi evleniyorlardı . Onu da çağırmışlardı ama bir bahane bulmuş
düğüne kılık değiştirip gelmişti . Kardeşi çok mutluydu , müstakbel eşine aşkla bakıyordu birazdan karısı olacaktı . Şimdi onun yerinde o olacaktı ama hep bir terslik oldu. Hiç bir zaman bilemeyeceklerdi onun bu duygularını . Gidecekti yurt dışına eğer gitmezse kötü şeyler yapmaktan korkuyordu . Kardeşini çok seviyordu ve şimdi o gelin onu seviyordu . Geline baktı
ilk o görmüştü ve onu yemeğe davet etmiş ama işi çıkınca kardeşini yollamış , kardeşi de aşık olmuştu. Bir şey diyemedi diyemezdi ki , yemekten gelince hemen ona sarılmış '' bak '' dedi '' bu kız bana ait olmalı '' ve ona sarılıp heyecanla sımsıkı sarıldı . Kulağına ''Kalbim sanki makineli tüfek gibi atıyor . Onunla evlenmek istiyorum .'' dedi ayrıldı . Şaşkınca ''Bir günde mi aşık oldun '' dedi şaşkınca . Kendi de kapılmıştı ama bu kadar ileri olmamıştı duyguları . Hala daha onun gibi değildi duyguları ama gitmesi gerekiyordu .Bileti bavulları arabada onu bekliyordu . Geline baktı , çok güzeldi .Ona daha fazla bakamadı . Suçluluk duyuyordu halbuki diyecekti ki kendine . Kızdı Hemen eline telefonu aldı kardeşini aradı . Onu beklediğini görüyordu , kardeşi telefonu duymuş bembeyaz damatlığın içinde çok yakışıklıydı . ''ALO kardeşim neredesin ya , herkesi ağaç ettin gelsene sen benim sadıcımsın .'' dedi kendi ise durakladı ve '' Gelemeyeceğim acil yurt dışına çıkıyorum kardeşim, sözlüm kaza yaptı kusura bakma mutlu gününde yanında olamayacağım .'' dedi ve o günden sonra hep uzak durdu onlardan .
İngiltere de yaşamaya başlamış Londra daki işleri kendi yürütüyordu .Bir sürü kadın etrafında dönüp ona yaranmaya çalışırken o onlara bakmıyordu . Yüreğinde ki istemediği duygudan kurtulamıyor kendini akşam olunca kardeşinin facebook hesabına bakarken buluyordu .
Zaman hızla geçiyor , bütün zamanı işle evi arasında geçiyordu , bir gün bir piskolaga gitmeye karar verdi . O da yüzleşmeyi tavsiye etti . Bileti aldı ve yarın orada olacaktı . İstanbul daki aile evinde kalıyorlardı .
Eve vardığında onu ilk gördü karnı şiş bebek bekliyordu . Bir anda duyguları altüst oldu ama sakallarını kaşıdı . Saçlarını da uzatmış kendini bambaşka biri gibi yapmıştı . Halbuki kardeşinden hiç bir farkı yoktu. İkizi evde yoktu , yengesine baktı oda şaşkındı , bakışları donmuş , biran sonra gülümsedi .
''Geldiniz sonunda , hoş geldiniz , neden haber etmediniz , Fırat çok sevinecek .'' dedi ve elini uzattı . Çok masum ve kırılgan olmuş hamilelik onu daha güzelleştirmişti . Evet ona başka gözle baktığını anladı . İçi ferahladı .Yıllarca sandığı duygular eriyip gitmişti . O da ellini uzatıp sıktı. Sadece onun şaşkın bir bakışı vardı . ''Hayırdır Filiz bizim ikiz olduğumuzu bilmiyor muydun ?''
''Evet ama sen kendini farklı bir tarz yapmışın , Fırat şaşıracak eminim . '' dedi ve hafifçe güldü ekledi .''' Şimdi sakal bırakacak eminim. Uygulamasını görecek ve bırakacak .'' böyle konuşurken salona geldiler . Kapı zili çaldı yengesinden önce kalktı ve sus işareti yaptı , süpriz yapacaktı . Koridordan giderken etrafa bakındı pek değişmemişti . Filiz ayakkabıyla içeri almamıştı . Terlikler tam ayağına göreydi . Tam kapıya yaklaşmıştı ki kapı kendiliğinden açıldı . Çok özlediği ikizi karşısında çığlık atmış ona sımsıkı sarılmış neredeyse nefessiz bırakacak kadar sımsıkı sarılmış '' Fatihim geldin de bana haber etmiyorsun aşk olsun '' dedi kocaman gülerek .
O günden sonra kendine bir daire alıp arada geldi onlara . Şirkete ve diğer iş yerlerine de paylaşıp , işleri hallediyorlardı . Filiz doğumunu hastahanede yapmış , oğluyla çok mutlu idi . Yeğeni çok tatlıydı . Bir gün Kardeşi Fırat oğluyla eve dönerken çok kötü kaza yaptı . Filiz onlarla gitmemişti . Kazada ikisi de ölmüştü . Çok kötü günler yaşamış Filiz se onlardan ayrılıp bir süre annesinde kalmış hayata küsmüştü .Onu hayata bağlamayı kafasına koymuştu ama nasıl yapacaktı . Filiz'i görmeye gittiği gün sakallarını ve saçlarını kesmişti neden yaptığını bilmeden .
Filiz onu gördüğün de donmuş bir şekilde ona bakmış sonra anladığında ise göz yaşları içinde kalmıştı .Ona sarılmış geçecek demişti . Bir anneye geçecek demek ne kadar doğruysa . O bile hala canı yanıyor düşünmeden bir gün geçirmiyordu .
Filiz bir türlü toparlanamıyordu . Miras işlerine bile bakmamıştı . Bütün işler kopma noktasına gelmişti .
Bir gün tartıştılar ve Filiz onu anlamadığını duygusuzlukla suçladı .Öyle çok öfkelendi ki kendini onun yanından uzaklaştırdı . Giderken kafasından bazı planlar geçiyordu . Onu hayata bağlayacak ondan uzak duracaktı . Yeniden farkında olmadan sakal bırakmış eski haline dönmüştü . Kardeşini anımsatan her şeyden kaçmaya başlamıştı . Filize biraz zaman tanıması gerekiyordu ama kendi de hayata bağlanması için bazı adımlar atacaktı.
Yorumlar
Yorum Gönder